قطب جنوب به یکی از دو نقطه‌ای گفته می‌شود که خط واصل آن بر حول محور زمین منطبق است.به نقطه‌ای که در شمال زمین قرار دارد قطب شمال و دیگری که در جنوبگان قرار دارد قطب جنوب است که البته خود چهار نقطه است. قطب جنوب جغرافیایی، قطب جنوب مغناطیسی، قطب جنوب ژئومغناطیسی و قطب جنوب دسترس‌ناپذیر.

قبل از سال ۱۹۰۰ میلادی

در سال ۱۸۲۰، تعداد متعددی از گروههای اکتشف ادعا کردند که اولین گروهی بوده‌اند که به قاره جنوبگان رسیده اند. اولین آنها یک گروه روسی بود. گفتنی است که جغرافیای سواحل قاره جنوبگان تا اواسط قرن ۱۹ میلادی هنوز ناشناخته بود. چالرز ویلکز افسر نیروی دریایی آمریکا بدرستی مدعی شد که قطب جنوب قاره‌ای جدید است. او طی سالهای ۱۸۳۹-۴۳ تلاش کرد که تا قطب جنوب را دریانوردی کند که البته ناموفق بود.

سالهای ۱۹۰۰-۱۹۵۰

اولین تلاش برای یافتن یک مسیر از کناره‌های ساحلی قاره جنوبگان به نقطه قطب جنوب توسط اکتشاف گر انگلیسی به نام رابرت فالکون اسکات در سالهای ۱۹۰۱-۱۹۰۴ انجام شد. اسکات همراه با ارنست شاکلتون و ادوراد ویلسون اکتشافی را با قصد سفر به جنوبی ترین نقطه آغاز کردند. آنها در ۳۱ دسامبر ۱۹۰۲ به نقطه ۸۲ درجه ۲۳ ثانیه جنوبی رسیدند. شاکلتون بعداً دوباره بعنوان رهبر یک گروه انگلیسی به جنوبگان برگشت تا دوباره برای رسیدن به نقطه قطب جنوب تلاش کند. در ۹ ژانویه 1909 آنها به نقطه ۸۸درجه و ۲۳ ثانیه جنوبی رسیدند. این نقطه تقریباً ۱۱۲ مایل با قطب جنوب فاصله داشت. اولین کسانی که به نقطه قطب جنوب جغرافیایی رسیده اند، رونالد آموندسن نروژی و گروهش بودند. آنها در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ به قطب جنوب رسیدند. اسکات بهمراه ۴ نفر دیگر نیز در مسابقه‌ای با آموندسن برای رسیدن به قطب جنوب تلاش کردند و ۳۴ روز دیرتر یعنی در ۱۴ ژانویه ۱۹۱۲ به قطب جنوب رسیدند. آنها در راه بازگشت بخاطر گرسنگی و سرمای طاقت فرسا جان خود را از دست دادند.

در ۲۹ نوامبر ۱۹۲۸ دو افسر نیروی دریایی آمریکا، ادمیرال ریچارد بیرد و کمک خلبانش اولین کسانی بودند که بر فراز قطب جنوب پرواز کردند.


منبع: wikipedia.org